Showing posts with label සංගීතය. Show all posts
Showing posts with label සංගීතය. Show all posts

Sunday, May 17, 2020

නුඹේ වගක් පවසන්න බැරී


කාලෙකින් අහපු සිංදු වලින් හොඳ Punch එකක් තියෙන ලස්සන සිංදුවක් "කිරුළ" කියන්නේ
සින්දුවේ පද ලියලා තියෙන්නේ "උමා අසේනි රවින්ද්‍ර" ඒ වගේම සිංදුවේ සංගීත නාද රටා"පසන් ලියනගේ" , ඒ වගේම හඬ "බාචි සුසාන් හා හිරුෂි ජයසේන"
ඔයාලාත් අහලම බලන්නකෝ...


කඳුළු හා එතී සුසුම් පාවෙතී
සිහින ඉහිරුණු එක්ටැම් ගේ පුරාපෙමක් ඉකිබිඳී හිතින් ලතවෙවී සොඳුරු උරුමය නිහඬව කුස දරා

නුඹේ වගක් පවසන්න බැරීසොඳුරු රුවැති නුඹ මටයි හිමිපෙමක් වසන් කල හැකිද සකීලොවට පෙමට බැමි බඳිනු බැරී

කිරුළ අපේ පෙම් රජ දහනේහිමියනි මා තුරුළට ආවේමල් පාවඩ අතුරා නෑ මාවතේපය පරිස්සමින් මේ දිවිගමනේ

වැටෙන හුස්ම සේ රකින් පුතු මගේගමන කෙලවර දුටුවොත් හෙට මගේකැකුළු මල අපේ අරන් යනු මැනේනපුර නොපෙනෙන තැනකට හිමියනේ

 නුඹේ වගක් පවසන්න බැරීසොඳුරු රුවැති නුඹ මටයි හිමිපෙමක් වසන් කල හැකිද සකීලොවට පෙමට බැමි බඳිනු බැරී

මංගල තැලි පට සේල නැතීදිළිඳු පෙමකි ලොව කියනු ඇතීඒ පෙමින් උපන් මිණි කිරුළ සරීමල් කැකුලට නු⁣ඹෙ සුවඳමයි හිමී

 කඳුළු හා එතී සුසුම් පාවෙතී
සිහින ඉහිරුණු එක්ටැම් ගේ පුරාපෙමක් ඉකිබිඳී හිතින් ලතවෙවී සොඳුරු උරුමය නිහඬව කුස දරා






Thursday, August 9, 2012

තවත් එකෙක් මෙන්න බලා ගනිල්ලා !

පට්ට ආදරේ කට්ට කරවල උනු කාලොකට අහන්න කියාපු සිංදුවක්. ටිකක් නව තාලෙකට ලියලා කිව්වට...අදහස නම් හරි අපූරුවට තියෙනවා..ගොඩක් වෙලාවට ආදරේ දිනනවා අඩුයිනේ..මොකද හිංදි චිත්තර පටි වල වගේ දුෂ්ඨයෝ වැඩීනේ...එන්න ඒවගේ වෙලාට ලුණු කෑවත් ඇති  විස වෙන්න...කොහොමත් අදරේ භයානකයි..

සැ.යු. -  කොල්ලන්ගේ පහන් සුව පිණිස මේ ගීය උපහාරයක්ම වේවා !


තවත් කෙනෙක්.... තවත් කෙනෙක්....
තවත් කෙනෙක්....ඇගෙ ලොවට ඇවිත්.....//

අපි අල්ලාගෙන සිටිය විලසින්ම
අද ඇය අල්ලාගෙන සිටිනවා දුටුවම

කඳුළු නොවැටුනට දුකක් හිතෙයි අපිට
ඒ විතරක්මද හිනත් යනව තවම
සිහිවෙනකොට අදවන් දවසක
අපි මේ ගයනා ගීතයම උඹත් ගයයි හෙට
දුටුවම ඇය වෙනකෙකු සමඟ......

තවත් කෙනෙක්.... තවත් කෙනෙක්....
තවත් කෙනෙක්....ඇගෙ ලොවට ඇවිත්.....//

වෙන කොල්ලන් ගැන අපිට කිව්ව ලෙසම
අප ගැන අද උඹට අන්දා කියලා ඇත
ඔරවාගෙන අපිට අද උඹ හිටියාට
අපිටත් අද වගේම ඔරවයි හෙට උඹට

සිහිවෙනකොට අදවන් දවසක
අපි මේ ගයනා ගීතයම උඹත් ගයයි හෙට
දුටුවම ඇය වෙනකෙකු සමඟ......

තවත් කෙනෙක්.... තවත් කෙනෙක්....
තවත් කෙනෙක්....ඇගෙ ලොවට ඇවිත්.....//

Sunday, July 29, 2012

අවුරුදු 6 පසු නැවතත් සංගීත ප්‍රසංග අත්දැකීමක් !


දවස - 2012 ජූලි 28
ස්ථානය - දිවුලපිටිය ප්‍ර.සේ. ක්‍රීඩාංගනයි
විශේෂය - හිරු මෙගා බ්ලාස්ට් සංගීත ප්‍රසංග

වේලාව රැ 8.30 පමණ වන වෙනකොට අපේ සහෝදරයා ගෙදර ආවා වාහනෙන්. යමන් Musical Show එකක් තියෙනවා බලන්න කියලා. කරන්න දෙයක් තිබුනෙත් නැහැ. මමත් ගෙදරින් පනින්න විදියක් නැතුව හිටියේ. පට්ට ආවස්ථාවකි....එකෙන්ම හායි කියාගෙන මමත් වාහනේට ගොඩ උනා....මම මේ Show එකක බලන්න යන්නේ සාමාන්‍ය පෙළ කාලෙන් පස්සේ ඒකියන්නේ 2004 අවුරුද්දෙන් පස්සේ (8 අවුරුද්දකට පස්සේ )......අම්මෝ කාලය ගියා හිතාගන්නවත් බැහැ..මමයි අපේ රියදුරු වගේම අපේ සහෝගෙ වාහනේ ආරක්ෂකයා , අයිතිකාරයා සහෝ වගේ බොක්කක් නම නුවන්...අපේ සැට්එකේදි මිනිහට කියන්නේ අලස් එහෙම නැත්නම් ඩගී කියලා සහ මගේ සහෝ සුපිරි අවංකයෙක් මරාගෙන මැරෙන්න හරි කථා කලොත් එන පොරක්...අපේ පිරිසේ පසු පෙළ නියෝජනය ගේ සහෝදරයි (පුදුමෙ කියන්නේ අපේ තාත්තාත් ආවා නොවැ...) හප්පේ මම හිතුවෙම ආතල් කුඩු තමා...මොකද මම ඉස්සර හිටන්ම අපේ තාත්තට බයයි(හික්ස්....කොයි වෙලාවෙක් කෑගහ ගත්තු ගමන්..ඒකයි ).....ඔන්න ඉතින් චන්ඩි ගොඩකට මැදිඋනු අහිංසකයා වගේ මමත් ගියා Show එක බලන්න. බොහොම අමාරුවෙන් වාහනේ දිවුලපිටියේ වාහාන Park එක අස්සට වාහනේ ඔබා ගත්තා...ශා....නියම දර්ශනේ...දැක්ක ගමන් මට මතක් උනේම යුද්ධ පිටියක්...අපේ කොල්ලෝ...නිදහසේ සෙනසුරාද නිදහස සමරනවා....අපාරාදෙ කියන්න බැහැ 1000ක් ආවත් නෙලයි නිකං මල් නෙලනවා වගේ...හයිය හත්තිය උපරිමයි....අහිංසකලා ඔක්කොම අංගුලිමාලල වෙලාද මංද....ඔන්න එකෙක් කෙලගෙන ඇවිල්ල හෙනයක් ගැහුවා ව‍ගේ මගේ ඇඟේ හැප්පුනා...මනුස්සය අතේ දැකලා පුරුදු බොතයක්...අයි අම්මා සියරටදේ සිරි සැපදේ කිව්වලු...(අරක්කු බොතගයක්)..සීන් එකේ හැටියට කොටු කොටු දන්න වෙන දර්ශනයක් උනත් කොටු දැම්මට පෙන්නෙ නැහැනේ රෑ හිංද...ඒ පාරමේ බොලේ මේ ගොතයා මගෙන් අහනවා..."ෂෝ එක කොයි පැත්තෙද මල්ලි කියලා"...යකෝ මේකට මැන්ටල්ද අපි හිටිය පැත්තට Musical Show  එක හෙණ ගහනවා වගේ ඇහෙනවා....මේක මගෙන් අහනවා ෂෝ එක කොයි පැත්තෙද කියලා...

              කොහොම හරි අපි සැට් එක ගියා Ground එකට ...ඒ වෙනකොට Ground එක පට්ට සෙනගක් ඇවිත් හිටියා..අපිත් ඔන්න ගිහින් හිටගත්ත පිටි පස්සට වෙන්න...ඒ වෙනකොට Ground එකට වේග සීමා ඉස්මවු කොල්ලො සෙට් සෙට් වගේම මල් මල් ගවුම් ඇඳපු නංගි බාබාලත් ඇවිත් හිටියා අම්මලා තාත්තාල වගේම අත දරුවොත් අතින් කටින් එල්ල ගෙන...අපිත් ඔය පිරිස් අස්සෙන් ගිහිල්ල හිටගෙන අහගෙන හිටියා....ඔන්න සංගීත දෙන්නේ Flashback සංගීත කණ්ඩායම ...නායකයා විදියට රොෂාන් අයියා...සිංදුව කියාගෙන යනවා....එන්න එන්න සැහෙන්න පිරිස් Ground එකට ඇදෙනවා....ඔය අතර අර ඉස්සෙල්ල කිව්ව වගේ පොඩ්ඩක් මතකෙ එහා මෙහා උනු අයියලා මගේ මල්ලිලා (වේග සීමා ඉස්මවු කොල්ලො සෙට් )  ....ඒවගේම මල්ලිලා වගේ අයියලත් ජැව්ඩියට කිට දාගෙන ඇවිල්ල හිටියා....ඔන්න එක සිංදුවක් ඉවරයි...රොෂාන් අයියා...බේරේක් නැති මැස්සෙක් වගේ කියවගෙන යනවා...හැබැයි වෙනසක් දැක්කා...සමහර කොල්ලෝ ඇවිල්ලා හිටියේ Film එකක ඉන්න නළුවො වගේ...ඒ එක්ක බලද්දි අපි පිස්සෝ වගේ දැනුනේ...(හික් හික්...ලැජ්ජාව කිලෝ ගානට) ටිකක් වෙලා කියවලා ඉවර උනා විතරයි බොනික්කියෙවක් වගේ නංගි බබෙක් ආවා Stage එකට ...ඒ ටික ඇති ආපේ කොල්ලන්ට..ඔන් මේ වෙනකොටත් ටිකක් විතර හාන්න පොලවක් හොයනවා වගේ කොල්ලෝ අර කෙල්ලවා බලාගන්න බැරුව එහාට මෙහාට කැරකෙනාව..ඔය අස්සේ ඔන්න එකෙක් කියනවා.. "අම්මට සිරි මචෝ අර බලනංකේ පට්ට කෑල්ලක් බං" කියලා...ඒ අස්සේ බොනික්කියෙවක් වගේ නංගි බබාව බලන්න බැරි මිනිස්සු යාළුවන්ගේ කරදිගේ බඩගානවා..

Ground  එකේ සැලැස්ම දැණුනු විදියට මෙන්න මේ වගේ 


අටවල තිබ්බ බඩුමට්ටු නම් ගැන්න මොකද මම ඉස්සරත් Musical Show බලන්න ගියහම එහෙමයි....ඉස්සෙල්ලාම ස්පීකර් ගණිනවා......ඒක පුරුද්දක් වෙලා....තිබ්බ විදියට නම් මෙහෙමයි 

Mid බෆල් එක පැත්තකට 26 බැගින් දෙපැත්තෙම 52යි
Treble ස්පීකර් 2කේ සෙට් 10 බැගින් එකපැත්තකට 20 ගානේ දෙපැත්තටම 40යි 
Bass බෆග් එකපැත්තකට 10 බැගින් දෙපැත්තටම 20යි

 හප්පේ කිව්වලු....සද්දෙ නම් තිබ්බ ආයේ අපාරාදෙ නොකියන්න දීල තිබ්බා....බේස් වදිනවා පපුවට මම බයේ හිටියේ දැන් දැන් පපුව ගලවගෙන වැටෙයි කියලා. මට මට එහෙම උනාට සමහරක් අයට ඒකත් මදිවෙලා බෆල් සෙට් එක ඉස්සරහටම ගිහින් නටපු අයත් හිටියා.. ඔන්න දැන්න සංගීත කණ්ඩායමේ සිංදු වෙලා ගායකයන්ට වේදිකාව බාර කලා විතරයි හායි ගාල වේදිකාවට ආවේ ශේහාන් මිහිරංග..... ...ඉවරයි...කොල්ලන්ගේ ආතාල් කුඩු......අපිට පිටිපස්සෙන් හිටිය අයියල සැට් එකේ එකෙක් ඔන්න කියනවා (මම හිතන්නේ මනුස්සයා ශීහාන්ව වත් හරියට දන්නේ නැහැ වගේ)....ඔන්න අර මහ සෙනගක් මැද්දේ කියාපි "කව්ද බං මේ හු**** " (ඔන්න ඒකට නම් කොටු දාන්න බැරි හිංද මම තරු දැම්මා)....කොහොමත් එතන හිටිය නංගින නැන්දල පිරිසට නම් තරු පෙන්න ඇති.. ඇත්තම කියනවා නම් ස්ටූඩියෝ වල දාන වැඩකෑලි දාල සජීවී ප්‍රසංග වල සිංදු කියන්න බැරිබව අද වෙනකොට ගොඩක් අයට තේරුම් ගිහින් ඉවරයි. ඒත් මේ ශිහාන් හාදයට ඒක තේරෙන්නෙ නැති හැටියක්..Stage එකේ වටයක් දුවල උඩ පයිනකොට සිංදුවේ වචන බාගයක්ම ඉවරයි.. කොහෙන් කොහොම හරි අපි කොල්ලෝ මේ වෙනකොට අර මම ඉස්සේලමා කිව්වා වගේ හාන්න තැනක් හොයපු අය ඔන්න දැන් පදමට වයින් වෙලා හානවා හති දාගෙන...ඔය අතර දැකපු ජවනිකා අතර උඩරට, පහතරට, සබරගමු එක්ක කලවම් වෙච්ච අපේ භාෂාවෙන් කියනවා නම් Hip-Hop, Rock වගේ ඒවත් දැන් පිට්ටනිය පුරා පේනවා...ඔය අතර පිරිසක් නංගි බබාල පස්සෙත් ඇදෙනවා හරියට රොනට ඇදෙන බිඟුවගේ කෙල එකයි කටේ (හික්ස්) අපිත් පැත්තක් ගහගෙන හිමීට ප්‍රසංගය බලනවා...සමහර අය ඔය අස්සේ ප්‍රසංග පෙන්නනවා....හරි විනෝදයි....නිදි කිරාගෙන ප්‍රසංගය බලපු අපි 12.00 විතර වෙනකොට Ground එකෙන් එළියට ආවා මොකද දවස් 2කට විතර කලින් බතලේගල රවුමක් ගිහින් ඇවිල්ලා කකුල් දෙක තියන්න කලින් දනිස්දෙක මැඩලින් ගහනවා..හැබැයි හිරු එකෙන් කරපු වැඩේ නම් නියමයි..ඒවගේ වේදිකාට දීල තිබුන ආලෝක කරනය නම් නියමයි...අපේ රටේ රසවින්දය අතින් ගොඩක් පොසත් කියලත් දැනුනා..ඊටත් වඩා ඉස්සර බලපු ප්‍රසංග වලට වඩා කොච්චර වෙනස්ද කියලත් දැනුනා...


මෙන්න ප්‍රසංග අරගෙන අහන්න...

Friday, June 8, 2012

සංගීතයත් රසාස්වදයත් හරහා එස්රාජයට (Esraj) පෙම් බැඳි මගේ කථාව...!

අහා මෙන්න ගෙනවා වෙනස්ම දෙයක් අරන්.....සංගීතය...දන්නවද කියල අහන්න දෙයක් නැහැ ඉතින්....ඔක්කොම දන්නවා....බල්ලොයි කොල්ලොයි නොදන්න එකෙක් නැහැ ආයෙ...සංගිතය ඒ තරම් පුරසිද්ධයි. ආහ් තව දෙයක් ඔය කියන සංගීතයට රටක් රාජ්ජයක් දේය සීමාවක් එහෙම නැහැ නෙවැ..මම අහල  තියෙන විදියට අමෘතයක්ලු...මම ඉතින් එය කියන දෙය සංගීතට කියන එක හරියට නොදන්න කාලෙ පවා....යටි ගිරියෙන් කෑගගහ සිංදු කවි කරපු කාලයක් තිබ්බ නොවැ...තමුන්නාසෙලාටත් එහෙම කාලයක් තියෙන්න ඇති...ආයෙ අහන්න දෙයක් නැහැ....පොඩි කාලෙ යටි ගිරියෙන් කෑගහගෙන සිංදු කිව්ව....ඊටත් පස්සේ ඉස්කොලෙ කාලෙ පොඩ්ඩක් තාලෙ අල්ලගෙන පොඩි පොඩි සිංදු කිව්ව....ඔන්න එතකොට තමා අපිත් දැන ගන්නෙ ඔය කියන සංගීතයටත් තාලයක් තියෙනවා....ඒත් ඉතින් ඒක ඉස්කොලෙට විතරයි....ආයෙත් ගෙදර ගිහින් මලාට කියන්න බැරි දරුණු සිංදු දත කට පූට්ටු කරගෙන දොඩවන්න පටන් ගන්නවා....අපේ අම්මලට නං ඔය කාලෙ මහ එපා කරපු කාලයක්....අපේ කාලෙදි ඔය කාලෙට අපේ අම්මල කිව්වෙ දැඟලිල්ල කියල නොවැ....

කොයින් කොහොම උනත්...ඔහොම ඔහොම අපි 1 වසරෙ හිටන් යාන්තන් සිංදුවක් කියාගන්න පුළුවන් වයසට එනවා...ඒ කියන්නේ 5 නැත්නම් 6 පන්තිය...අපි කාලෙනං කොට්ටන් තල තලා ටීච කෙනෙක් සෑර් කෙනෙක් නැත්නම් එළියට පැනලා මුළු දවසම ඉස්කොලේ පිට්ටනියෙ කාස්ටක අව්වෙ දුවන කාලේ....ඒකාලෙ තමා අපි ප්ලාටික් පෙට්ටි වලට කොටු කෑලි වලින් එහෙමත් නැත්නම් පෑන් පැන්සල් වලින් සද්දෙට තට්ටු කර කර සිංදු කියන කාලෙ ගෙවන්නේ.....ඔන්න එතනින් අපි කොල්ලො කෙල්ලො එනවා පෙම් කෙලින වයස නැත්නම් ගැටවර කාලෙට....ඔය කාලෙ වෙද්දි ඔය කවි සිංදු ජාති ගොඩක් දන්නවා ඒව රස කර කර කියන්නත් දන්නවා....ඔය අස්සෙ ලිවුන් කඩදහි අස්සෙත් ලිය ලියා පොතෙන් පොතට කොලෙන් කොලේට යන්නත් සංගීතය කියන එකට කියල දැනගන්නවා....මගේ ජීවිතේ 9, 10, 11 වසර කියන්නේ වන්ශොට් අයියලගෙ වගේ ගහමරා ගන්න කාලයක්...ඔය කාලෙ මැදකදි ආදරය කියන වයිරස් එක ගෙදුරු වෙනවා....කාලයත් එක්ක එකත් යහපත් අතට හැරෙනවා...11 වසර අන්තිම කාලය ටිකක් දුශ්කර කාලයක් නොවැ....අපේ අම්ම පාඩන් කරපන්.....පාඩන් කරපන්.....කිය කියා මන්තර ජප කර කර මගේ පස්සෙන් ආපු කාලයක්....ඒත් මට තිබ්බෙ සංගීතය කියන උණ තිබ්බ කාලයක්....බයිසිකල් කටුවකුත් හදාගෙන මම යනවා...සංගීත ප්‍රසංග බලන්න......ඔන්න ඔය කාලෙ වෙනකොට අපේ සිංහල භාෂාව උගන්නන ටීචර් අමුතු වචනයක් උස්සගෙන ඇවිත් පන්තියට අතඅරිනවා...වචනේ නම තමා රසාස්වාදය......මේක මට නම් පිස්සු වචනයක් හත් දෙයියනේ සන්ධි විසංධි අස්සෙ මේ මොන මගුලක්ද ඕයි.....අනිත් එක ලොකු අක්කල අයියල වගේ අපිට සිංහල වලට අපේ කාලෙ පන්ති තිබ්බෙ නැහැනේ....ඒ කාලෙ අපි දන්නෙ සිංහල පන්ති තිබ්බෙ ලොකු අක්කලා .ඒ කියන්නේ උසස් පෙළ කොරාපු අයියල අක්කලට....කොහොම උනත් ඔන්න අපි පිරිසක් ඒ රේල් පීල්ලෙන් පැනලා අනිත් පීල්ලට මාරු උනා....ඒ කියන්නේ සාමාන්‍ය පෙළ පාස් වෙලා උසස් පෙළට ආවා......කස්ටියක් කිව්වේ.....කොටසක් සමත් උනා කොටසක් අසමත් උනා.....තවත් පිරිසක් එතනින් ඉස්කොල ජීවිතෙට සමු දීල රැකිය කොරන්න ගිය....තවත් කොටසක් පවුල් පන්සල් උනා.....ඔන්න දැන් අපි ලොකු අයියලා අක්කලා වගේ උස්ස පෙළ.....ඔන්න දැන් අපිට ඉස්සර තරන් විශයන් ගොඩක් නැහැ....4යි....බොහෝම ලේසි කියල හිතාගෙන ගිහින් පන්තියෙන් වාඩි උනා.....

අනේ අම්මෝ.....මේ මොනවද මේ.........මේ මම හිතපු උසස් පෙළ නෙවෙයිනේ.....අනේ මට ගෙදර යන්න ඕනි.....දැන් ඉස්කොලෙ කියන්නේ හිතට අල්ලන් නැති දිරන්නෙම නැති කාලයක්.....ඒත් මතක තියගන්න   සාමාන්‍ය පෙළ සහ උසස් පෙළ කියන කාලයන් දෙක තරම් අපි පිස්සු නටපු කාලයක් තවත් නැතුව ඇති කියලා මම හිතන්නෙ  නැහැ....ඒතරම් සුන්දරයි.....මම දන්නවා ඔයා කස්ටියටත් ඒක එහෙම්මම තමා.....හරි අපි ආයෙ කථාවට එමුකෝ....ඔන්න අපිත් දැන් සිංහල පන්ති යනවා....ඔය ලොකු ලොකු වචන අස්සෙ ආදරය රස්තියාදු ගහන කාලයක් තමා උසස් පෙළ....ආයෙ අලි දාලවත් නවත්තන්න බැරි සිද්ධියක්.....ඔන්න සිංහල පන්තියේ නොදන්න නොදන්න වචන පොත් පිටු අස්සෙ ලියවෙන කොට කනට පුරුදු වචනයක් ඇහෙනවා....අර ඉස්සර අපිටවද දුන්නු වචනය රසාස්වාදය....දැන්නං අම්මෝ නෙවෙයි මගේ අප්පච්චියේ කියවෙනවා....දැන් ඉතින් 10 වසරෙ ඒව මතක් කොරහන්කො ඉතින්...එත් මම අදටත් සතුටු වෙනවා මගේ සිංහල දැනිම මේ තරමට හරි උසස් පෙළ සිංහල පන්තියෙදී හදපු මගේ සිංහල ගුරුතුමා උනු රත්න ශ්‍රී බණ්ඩාර ගුරුතුමාට.....උසස් පෙළට මම හිතුවෙ රසාස්වදය කවි සිංදු නිසඳැස් වලින් බේරුනු එක ගැන මම සතුටු උනා....

මම කලේ කළා අංශයෙන් සිංහල, නාට්‍ය හා රංග කලාව, දේශපාලන විද්‍යාව කියන විශයයන්.....දැන් ඉතින් ඔයින් මෙයින පණ ගැයගහ ගෙන උසස් පෙළත් ඇදගෙන යනවා....මම නාට්‍ය හා රංග කලාව තොරගත්තේ වෙන කරන්නම දෙයක් නැති හිංද ඉස්කොලෙ.....ඔන්න දවසක් මම නාට්‍ය හා රංග කලාව පාඩම අහගෙන ඉන්නවා...ඔන්න අපිට නාට්‍ය හා රංග කලාව ඉගැන්නුවේ ජයලත් කියලා සාර් කෙනෙක්....දැන් හිතන්න පුළුවන් මගේ ඉස්කොලෙ මොකක්ද කියලත් ......මගේ උසස් පෙළ ඉස්කෝලෙ තමා රදාවඩුන්න සිරි මිහිඳු මහා විද්‍යාලය.......ඉස්කොලෙ මැද ලොකු සියඹල ගහක් තියෙනවා....අපේ කාලේ ගෙට්ටුවක් තිබ්බ....වටේට ඉස්කොල මායිමක් නැහැ....ආයෙ අහන්න දෙයක් නැහැ නියම ගමේ ඉස්කොලයක් මට මේ ඉස්කොලෙට ගිය මුල්ම දවසේ අඹ යාළුවෙ කථාව මතක් උනා....ඒ වගේ මේ ඉස්කොලෙ.....මෙන්න මගේ උසස් පෙළ ඉස්කෝලේ මම කවදාවත් මගේ ඉස්කොලෙ පෙඩී කියලා අනිත් අයට මගේ ඉස්කොලෙ ගැන  නොකියා ඉන්නෙ නැහැ.....අපි හැමෝම ඒහෙමයි....මම දන්නවා ඒක....ඒත් සමහරක් පිරිස එහෙම කියන්න කැමති නැහැ....කමක් නැහැ ඒක එයාලගේ කැමැත්තක්.....අපි කථාවට යමුකෝ......

ඔන්න දැන් අපේ රංග කලාවේ නාට්‍ය ගැන කියනකොට ආයෙක් කියාපි රසාස්වදය......මොන කෙහෙල්මලක්ද මේ.......යකෝ මම යන යන තැන රසාස්වසය මගෙ පස්සෙන් පන්නනවා...දැන් මගේ මොලේ කචල්.....ඒ අස්සේ අපේ නාට්‍ය හා රංග කලාව උගන්වන සාර් කියාපි....ඕනෑම කලාත්මක දෙයක රසාස්වදයක් තියනවා....හරියට සංගීතය වගේ නිශ්චිත භාෂාවක් නැහැ....රසාස්වාදයයි සංගීයයි එකට එක් උනවිට උසස් කාලාත්මත නිමාණයක් බිහිවීමට අවකාශය ඇත  කියලා....අම්මටසිරි දැන්නං පිස්සු වගේ.....සංගීතයලු රසාස්වාදයලු භාෂාවක් නැහැයිලු මේ මොනවද මේ කියන්නේ.....පස්සේ මටත් ඒ කියපු දේ ඇත්ත කියල තේරුණා......ඇත්තටම සංගීතයටයි රසාස්වදයටයි භාෂාවටක් නැහැ...තේරුම් ගන්න පුළුවන් ඕනිම කෙනෙක්.......කොහොම උනත් අවුරුදු දෙක හමාරක් තිස්සේ ඉස්කොලෙයි  පන්තියෙයි....ඉගෙන ගත්ත රසාස්වදය අද මාව ගොඩක් දුර එක්කගෙන ඇවිත් තියෙනවා....සතුටුයි ඒ ගැන....මම දෙයක් අහන්නම් ඔයාලාත් පිළිගන්නවද සංගීතයට රසාස්වදයට භාෂාවක් තියෙනවා කියලා....??? මම දෙන්නම් සිංදු කිහිපයක් අහල බලල කියන්නකෝ....මේවායේ වචන නැහැ.....ඔක්කොම සිංදුවල අනුවාදන....එහෙම නැත්නම් ඉංගිරීසියෙන් කියනවා නම් Instrumental Songs.....ඔයාලම අහන්නකො.....ඕනම කෙනෙකුට ගන්න පුළුවන්.....අහන්න....හිතට දැනෙන දේ Comment එකක් විදියට ලියන්න.....ඇත්තටම සංගීතය කියන්නෙ භාෂාවක් නැති එත් භාෂාවකට එහා ගිය ලොකු දෙයක්  කියලා....ඔයාලටම තේරෙයි......


මේ එස්රජ් නම් වූ සංගීත භාණ්ඩයෙන් හා බට නලාවෙන් රස ගැන්වූ ගීත කිහියක්

Friday, May 25, 2012

හිනැහෙන්නෙ මං ඔන්න ආවා.....

වර්ථමාන හිප් හොල් සහ ආර් ඇන්ඩ් බී කළාවේ සංගීතයේ හසළ දැනුමක් ඇති සංගීතවේදියෙකු වූ රනිඳු ලංකාගේ "හිනැහෙන්නේ මං" ගීත ඇල්බමය පසුගියදා වෙළඳ පොලට නිකුත් කරන ලදි.

සැ : යු - මෙය හුදෙක් සංගීතයෙහි රසවිඳින්නන්ට පමණක් බව කරුණාවෙන් සලකන්න

Thursday, May 24, 2012

විරාගික මෙහෙණිය


මගේ කොම්පියුටරේ අස්සෙ තිබිලා මට හම්බු උනා මම කාලෙකට ඉස්සර ගොඩක් වෙලාවට අහපු සිංදුක්...සිංදුවේ ගායකයා සෝමතිලක ජයමහ මහත්මයා, ඉස්සර නම් මේ සිංදුව ගොඩක් වෙලාවට ඇහුව...සිංදුවේ කථාව මේකයි.....මම කථාව ගෙතන්නම් ඔයාලා හිතෙන් සිද්ධිය මවා ගන්න....මුලින්ම කියන්න ඕනි මේකත් එක්තරා ආදරයක අවසනායක් ගැනයි....අපි ගොඩක් වෙලාවට දැකල තියෙන් දුශ්ඨයෙක් ඉන්න ආදර කථානේ...කථාවේ අවසානයට වීරය ඇවිල්ල අර අහිසකය වගේ ඉන්න දුශ්ඨයට අම්බානෙකට තඩිබාග තඩිබාල කෙල්ලව බේරගෙන පොරක් වෙනවා....ඔය සිදුධියට අතරට ඉතින් කථාව ගොතන කෙනා කඩු කිණිසි අමෝරගෙන එන දුශ්ඨයගෙ ගොලබාලයො ටිකකුත් ඔබලා...දරුණූ ගැටුමකුත් ගැට ගහලා...තව කොල්ලට අම්බානෙකට වට කරගෙන තලලා...අඩුපාඩු තියන්නෙ නැතුව කැපුම් පාරවල් දෙකතුනකුත් වීරයට දීල...ඔය අස්සෙ කොල්ල අර සෙට් එකටත් ලේ පෙරාගෙන ගහල දුශ්ඨයටත් දෙකක් ඇනලා...පට්ට ටොක් එකක් දීල එහෙමනෙ අපි දන්න විදියට කොල්ල තමන්ගෙ ආදරය දිනාගන්නේ......

ඒත් ඔයලා දන්න ඇතිනේ ලෝකෙ දිනාගන්න බැරි උන...හිතේ තියාගන කියාගන්න බැරුව....කියලත් ආදරෙ වෙන කබරයෙක් ඩැහැගෙන ගිය සිද්ධිත් තියෙනව කියලා......අද මම කියන කථාවත් අන්න ඒ වගේ පිස්සු හැදෙන සීන් එකක්.....මට මේක කිව්වෙත් විස්ස විජ්ජාල අයිය කෙනෙක් කැළණියේ...එයා ගැන මම පස්සේ කියන්නං....දැන් කස්ටිය පොඩක් මවා ගන්න...අපි වගේ සාමාන්‍ය කොල්ලෙක් යද්දි පාරෙ එපා පැත්තේ වීදියේ මෙහෙණින් වහන්සේ නමක් පාරෙ වඩිනවා...කොල්ලත් නැවතිලා බලාගෙන ඉන්නවා.....මෙහෙණින් වහන්සේ නමත් බොහොම ශාන්ත ගමනින් මහ මග වඩිනවා....පෙනුම අතින් ගත්තහෙම බොහෙම ප්‍රසන්න පෙනුමක් තියෙන මෙහෙණීන් වහන්සේ නමක් කිවුවොත් හරියටම හරි...කොල්ලත් ටිකක් අවුලෙන් ඉන්නේ මොකද කොල්ලයි කොල්ල යාළුවෙලා හිටිය කෙල්ලයි අතර අඩදබර වීමක් හේතුවෙන් දෙන්න විරසක වෙලා හිටියේ....ටික දවසක් වෙනාව කෙල්ලගෙන් කිසිම ප්‍රතිචාරයකුත් නැහැ...මොබයිල් එකත් වැඩ නැහැ.....කොහෙම හරි...කොල්ලට පාරෙ ඔහේ ඇවිද ඇවිද ඉන්නකොට තරුණ කපල්ස් එහෙම දකින කොට අප්සෙට්...මිනිහත් ඔහේ ඉස්සරහට ඇවිදගෙන යනකොට තමා ආර මෙහෙණින් වහන්සේව පාරෙන් එහා පැත්තෙදි දකින්නේ...ඔය අස්සෙ කොල්ලගෙ මතකය ඒ දෙන්න ආදරේ කරපු කාලයට එක්කගෙන යනවා...ගිහින් නවතින්නේ ඒ දෙන්න රණ්ඩු උන මොහොතක ....දෙන්න තරහවෙන්න හේතුව දැන්කාලේ වගේම තමා...ගෙවල් වලින් අකමැත්ත පෙන්නපු හිංද...කොහොම හරි සිංදුවේ හැටියට මේ කොල්ලගෙ මතකය ගොඩක් මතකයන් අතරට එක්කරගෙන යනවා...ගොඩක් සිද්ධින් එක්ක මෙයා දැන් ඇවිදනවා....

මේ කථාවෙ අන්තිමට වෙන්නේ කොල්ලට සිද්ධ   උන හැමදේම වෙනුවෙන් කෙල්ලගෙන් සමාව ඉල්ලන්න ඔනි වෙනවා...කොල්ල කෙල්ලගෙ ගෙදරට යනවා....ඒක ඒ ගෙදරින් කෙල්ල ගැන කිසිම තොරතුරක් ලැබෙන්නෙ නැහැ.....අපහු එනකොට කොල්ලට අර මෙහෙණින් වහන්සේ ආයෙ මුණගැහෙනවා....විශ්වාස කරන්න පුඵවන්ද මේ කොල්ලගෙ කෙල්ල තමා අර මෙහෙණින් වහන්සේ විදියට වඩින්නේ කියලා....ඒකයි කෙල්ලගෙ ගෙදරින් කොල්ලට කෙල්ල ගැන තොරතුරු නොදෙන්නේ...කෙල්ලට ජීවිතේ කළකිරිලා හැමදේම අත් හරලා සසන ගතවෙලා...කථාවත් අක්කම සිංදුවත් මෙතනින් ඉවර වෙනවා....මම දන්නෙ නැහැ මේ කථාවෙ අවසානය ගුණ දොස් කියන්න..එක පැත්තකින් යහපත් තවත් පැත්තකින් අයහපත්....ආදරෙයි ජිවිතේයි හැටි තමා

ඔයාලත් සිංදුව අහලම බලන්නකෝ - http://www.mediafire.com/?qy0u44lq0tlyq38
සිංදුව මෙතනින් බාගන්න

ඔයාලත් සිංදුව අහල බලන්නකෝ ලොකු වෙනසක් දැනෙයි අනිත් සිංදු වලට වඩා අනිවාර්යෙන්ම