මේ ඉන්නෙ අපේ රියදුරු තැන වගේම අපි හැමෝගෙම අතිජාත මිත්තරයා.....අවංකයා......නම - තරිඳු ජයසංක

හ්ම් හෙට දවස...ගොඩක් බලාපොරොත්තු තියාගෙන තිබ්බ දවසක්.....අනේ කියන්න දේවල් බොහෝමයි.ඔයාල දන්නව ඇතිනෙ 2010 දෙසැම්බර් 19 කියන දවස කොච්චර වැදගත්ද බ්ලොග් ලියන්නන්ට ඒත් මට ඒ තරම් වාසනාවක් නැහැ....මම ගොඩක් බලාපොරොත්තුවෙන් හිටියේ ඒත් ඒකත් නැති වුනා....මොනව කරන්න ? අපි බලාපොරොත්තු වෙන හැමදේම අපිට ලැබෙන්නෙ නැහැනෙ නේද ? ඒක හිංච අමාරුවෙන් හරි මම හිත හදාගන්න වෙනවා...අනේ මට 2010 සිංහල බ්ලොග්කරුවන්ගේ හමුවට යන්න වෙන්නෙ නැතෝ......හපෝයි මට යන්න ඕනි ඒත් යන්න බැහැ.....එත් ජොබ් එක කියන එකත් කරන්න එපැයි නේද....නැත්නම් ජීවත් වෙලා හමාරයි.....කමක් නැහැ යන්න හිතාගෙන ඉන්න අයට සතුටින් ගිහින් එන්න කියල පතනවා......

මුලින්ම කියන්න ඕනි කියන්න තරම් සුභවාදි තොරතුරක් නෙවෙයි මට නම් මේක මොකද මේ දවස් වල මම වෙඩ්න් එකට ලෑස්තිවෙනවා නොවැ. දැන් කස්ටිය බලන්න පුළුවන් මම මේ මොකක්ද කරන්න යන්නෙ කියලා....මගේ අම්මො දැන්ම මට නම් බැහැ ජීවිතේ විනාසකරගන්න මේ වෙන්නෙ අපේ අක්කගෙ වෙඩින් එකක්.....මේ දවස් වල ටිකක් කියන්නත් බැහැ අම්බානෙකට ම‍ගෙ ඔලුව ගිනි අරගෙන ඉන්නෙ කිව්වොත් හරි..කොහොම උනත් අක්කනෙ ඉතින් අහකබලන්නත් බැහැනෙ නේද ?, ඔන්න කස්ටිය දැන් වෙඩිං කේක් ඉල්ලන්න පුළුවන් ඔන්න කලින්න කියන්න තියන්නෙ මගේ වැඩ සටහනත් දැන් කේක් වෙලා තියෙන්නෙ.....ඒ තරම්  jam වෙලා ඉන්නෙ.....අනේ මංද 

ඉස්සෙල්ලාම මම හැමෝගෙන්ම සමාව ඉල්ලනවා කාලයක් සද්දයක් නැතුව හිටිය එකට..පහුගිය කාලෙ ගොඩක් දේවල් උනා හිත හැදෙන දේවල් හිත කැඩෙන දේවල් වගේම පිස්සු හැදෙන දේවලුත් උනා...කොහොම උනත් මගේ ජීවිතේ ඔහේ සරුංගලේ වගේ පාවෙලා යද්ද ඔය අස්සට ගස් ,ගල්, මුල් වගේම යෝජනා චෝදනා එහෙමත් එකතු වෙලා පොල් සම්බෝලයක් වගේ රස උනා ,ඒ උනාට ඔය අස්සෙ දෙහි ඇටත් හැපුනෙට නැතුව නෙවේ...ඔන්න ඔය වගේ දේවල් එක්ක මගේ බ්ලොග්කරනයත් අඩාල වෙලා තියෙද්දි මගේ බොක්කෙම යාළුවෙක් වෙන අපේ කණිශ්ක සහෝදරය මගෙන් ඇහුව දැන් බ්ලොග් එක පැත්තෙ යන්නෙම නැහැ නේද කියලා...මටත් හිතුන ඒක ඇත්ත මම මගේ බ්ලොග් එකට හෙනහුරාගේ බැල්මක් වැටුන වගේ අත්ඇරලම තිබ්බ නිසා ආයෙ අලුතින් ගොඩගන්න කියල හිතා ගත්ත.....ඒ වගේම මගේම කියාල වෙබ් අඩවියක් කරන්න කියලා ලොකු ආසාවක් තිබ්බ...ඔන්න දැන් ඒකත් ඉශ්ඨසිද්ධ වෙලා තියෙනවා කිව්වොත් හරියටම හරි...